Trapverlichting en gazonverlichting zijn de goedkoopste onderdelen van een complete verlichtingsoplossing, maar ook de onderdelen die het eerst kunnen bezwijken. Ze bevinden zich precies op de vochtigste en meest betreden plek van het hele terrein: het grondniveau, waar water zich verzamelt en voeten neerkomen.

Waterinsijpeling is bijna nooit een probleem van de lamp zelf, maar komt van drie plaatsen: inbouwbehuizingen zonder afvoerkanaal, water dat zich ophoopt rond afgedichte verbindingen, en het gebruik van tape in plaats van IP68-gegoten of warmgekrompen verbindingen voor kabelverbindingen. In de grond ingebouwde armaturen moeten een afvoerstructuur hebben en op grind of een drainerende funderingslaag worden geïnstalleerd, en mogen absoluut niet direct in een betonnen uitsparing die water vasthoudt worden ingebed.

De beschermingsgraad wordt hierdoor bepaald. Ingebouwde traplampen en inbouwlampen in de grond zijn doorgaans IP67, en kabelverbindingen moeten eveneens IP68 zijn. Blootgestelde in de grond gestoken graszodenlampen kunnen met IP65 volstaan, op voorwaarde dat de verbinding boven het mogelijke waterpeil uitsteekt. Stootvastheid is eveneens belangrijk — IK08 of hoger, omdat het falen van dit soort armaturen doorgaans wordt veroorzaakt door grasmaaiers of bezorgkarretjes, en niet door opzettelijke menselijke impact.

Qua verlichtingssterkte moet je de neiging bedwingen om het wandelpad te fel te verlichten. Een voetgangersroute is een taak van visuele geleiding, niet van visueel werk; een laag en gelijkmatig niveau van 10–20 lux langs de route is meestal voldoende, terwijl tegelijkertijd wordt voorkomen dat iemand die je tegemoet komt lopen verblinding in de ogen krijgt.