Een zonne-straatlantaarn is in essentie een klein energieopwekkingssysteem, niet zomaar een lamp. De vier componenten – zonnepaneel, accu, armatuur en controller – moeten op elkaar worden afgestemd. Wat uiteindelijk bepaalt of dit systeem de eerste aaneengesloten regenachtige week doorstaat, is het aantal autonomiedagen – dat wil zeggen het aantal opeenvolgende dagen zonder zonlicht dat de accu de belasting moet kunnen dragen.

Begin bij de lokale piekzonuren, niet bij het nominale vermogen van de zonnepaneel. Een paneel van 450 W levert in een gebied met gemiddeld 3,5 piekzonuren op een zonnige dag ongeveer 1.575 Wh; na aftrek van laad- en ontlaadverliezen van de accu, verliezen van de controller en stof op het glas ligt de realistische waarde dichter bij 1.100 Wh. Een lamp van 100 W verbruikt echter ongeveer 1.100 Wh als hij de hele nacht op vol vermogen brandt — dat laat geen enkele marge voor regenachtige dagen. Dit is precies waarom vrijwel elke goed ontworpen solarstraatlantaarn met tijdsgebonden dimming werkt: de eerste paar uur tijdens de avondspits op vol vermogen, in de tweede helft van de nacht terug naar 30%–50%, en vóór zonsopgang weer naar vol vermogen.

Wat batterijen betreft heeft lithiumijzerfosfaat in nieuwe projecten vrijwel volledig loodzuur en gel vervangen, vanwege de cyclische levensduur en de ontlaaddiepte. Vraag om de beschikbare capaciteit in wattuur en het gedocumenteerde aantal cycli, niet om het nominale aantal ampère-uur — het aantal ampère-uur wordt vaak opgegeven bij een ontlaadstroom die milder is dan de werkelijke bedrijfsomstandigheden.

Ten slotte moet u erop staan dat de controller MPPT is en niet PWM, en vraagt u om de lichtverdelingsbestanden, zodat de paalafstand al kan worden berekend voordat de lichtmasten worden besteld.