Kustgebonden containerterminals behoren tot de zwaarste omgevingen waarmee verlichtingsarmaturen te maken kunnen krijgen. Zouthoudende lucht, de voortdurende trillingen van laad- en losapparatuur en hoge windbelasting versterken elkaar en verkorten de levensduur van elk armatuur dat volgens de normen voor een binnenlandse opslagplaats is geselecteerd aanzienlijk.

Corrosiebescherming is de eerste specificatie. ISO 12944 classificeert de corrosiviteit van de atmosfeer; kust- en offshore-omgevingen vallen onder klasse C5, waarbij C5-M mariene omstandigheden aanduidt. Dit betekent dat een gedocumenteerd verfsysteem nodig is — doorgaans meerdere lagen epoxy plus polyurethaan op een correct voorbehandelde ondergrond — en niet een gewone poedercoating. In deze omgeving presteert een aluminium behuizing met roestvrijstalen bevestigingsmiddelen veel beter dan geverfd koolstofstaal.

Het tweede punt is windbelasting. Hoge masten worden ontworpen op basis van de winddruk in de betreffende regio, maar de armaturen die erop worden gemonteerd, vergroten het windoppervlak. Een omvangrijke armatuur met een vierkante vorm verhoogt de belasting op de hele mast; en een armatuur die de winddruktest heeft doorstaan, betekent niet automatisch dat deze ook de trillingstest doorstaat die hij zal moeten ondergaan. Als het installatiepunt binnen het werkbereik van een reachstacker of een kadecontainerkraan ligt, vraag dan naar de resultaten van de trillingstest.

Vervolgens moet het onderhoud worden gepland. Havens werken doorgaans continu, dus zodra er een kraan nodig is of een werkgebied moet worden afgesloten, lopen de onderhoudskosten hoog op. Door met minder, hogere lichtmasten een brede en gelijkmatige lichtverdeling te realiseren, kan het totale aantal onderhoudspunten worden verminderd; en door de driver op afstand te monitoren, kun je bij een storing proactief repareren in plaats van pas na klachten te ontdekken dat er iets mis is.