De marketingpraatjes die de landbouwverlichtingssector weet te trekken, zijn er bijna meer dan in welke andere productcategorie dan ook. Maar voor een stal die daadwerkelijk in productie is, zijn de cijfers die echt tellen een stuk minder fraai: of een armatuur bestand is tegen ammoniak, bestand is tegen schoonspuiten, en zijn output gedurende de hele productiecyclus stabiel weet te houden.

Ammoniak is de specificatie die leveranciers het beste kan uitsluiten. De atmosfeer in pluimvee- en varkensstallen tast standaard aluminium reflectoren, bepaalde soorten polycarbonaat en onbeschermde elektronische componenten aan. Apparatuur voor dergelijke gebouwen moet kunnen aantonen dat zij een blootstellingstest met hoge ammoniakconcentraties heeft doorstaan, en de materialen van de diffusorkap en de behuizing moeten expliciet bij naam worden vermeld, niet in algemene bewoordingen.

De reinigingsmethode bepaalt de waterdichtheidsspecificatie. Tussen batches door worden de stallen met hogedrukwater schoongespoten, in sommige gevallen ook met stoom of reinigingsmiddelen. Dat zijn IP66- of IP69K-omstandigheden, niet IP65; en het falen in dit soort afspoelscenario's treedt meestal het eerst op bij de kabelingangen en afdichtingsringen.

Wanneer verlichting deel uitmaakt van een productiesysteem in plaats van louter verlichting — vleeskuikenstallen, leghennenstallen, melkveestallen met een duidelijk daglichtregime — moeten fotoperiodereisten in het ontwerp worden opgenomen. Neem de EU-regels voor vleeskuikenproductie: deze vereisen een voorgeschreven donkere periode binnen elke cyclus van 24 uur en een minimaal lichtniveau tijdens de lichtfase; het regelsysteem moet dit schema gedurende de hele houderijperiode stabiel kunnen uitvoeren zonder afwijking.

Stof is de laatste overweging. Voerstof dwarrelt overal neer en verstopt in de gesloten behuizing het warmtekanaal dat de aandrijving koel houdt.