Het vergelijken van offertes van twee verlichtingsleveranciers is zelden zo simpel als twee getallen naast elkaar leggen. De laagste stukprijs in een aanbesteding komt vaak overeen met de hoogste totale kosten, en het verschil zit juist in de paar regels die in een van de offertes zijn weggelaten.

Een offerte die effectief beoordeeld kan worden, moet punt voor punt het volgende vermelden: model en beschrijving, vermogen, lichtstroom en de testnorm waarop deze is gebaseerd, kleurtemperatuur en kleurweergave-index, bundelhoek, IP- en IK-classificatie, merk en model van de driver, materiaal van de behuizing, garantieperiode, verpakkingswijze en aantal per doos, minimale afnamehoeveelheid, levertijd, prijs. Ontbreekt er ook maar één punt op deze lijst, dan wordt het een vraag die de inkoper wel moet stellen; en onder levertijddruk wordt zo'n vraag het gemakkelijkst vergeten.

Commerciële voorwaarden verdienen eveneens dezelfde aandacht. Incoterms bepalen waar kosten en risico's overgaan – EXW laat alles na het verlaten van de fabriekspoort aan de koper, terwijl DDP de invoerrechten en de uiteindelijke levering bij de verkoper legt – daarom is een offerte met een prijs maar zonder Incoterms niet direct vergelijkbaar met een offerte waarin de Incoterms wel zijn vermeld. De huidige versie is Incoterms 2020; een offerte die nog verwijst naar de termen van de 2010-versie roept op zichzelf al vragen op. De betaalwijze, valuta, geldigheidsduur van de offerte, toegestane afwijking in hoeveelheid, en de manier waarop reserveonderdelen worden behandeld, moeten eveneens op papier staan.

Ten slotte: kijk hoe de garantie is opgesteld. Een garantie die alleen de driver dekt, of die vereist dat de koper het volledige armatuur op eigen kosten terugstuurt, is een heel andere commerciële voorwaarde dan een garantie die "vervangende armaturen plus compensatie voor arbeidskosten" biedt — zelfs als beide als "vijf jaar garantie" worden omschreven.